Το τραυματικό στρες ορίζεται ως “Τη συναισθηματική, γνωσιακή, συμπεριφορική, φυσιολογική εμπειρία ατόμων που εκτίθενται ή παρακολουθούν γεγονότα που κυριεύουν τις ικανότητές τους για την αντιμετώπιση και την επίλυση προβλημάτων” (Αμερικανική Ακαδημία εμπειρογνωμόνων).
Τα τραύματα μπορούν να δημιουργηθούν είτε από φυσικές καταστροφές, είτε από εμπειρίες που “σοκάρουν” τον οργανισμό μας, δηλαδή σωματική ή λεκτική κακοποίηση, ο θάνατος κάποιου αγαπημένου ανθρώπου, αλλά ακόμα και από την συναισθηματική εγκατάλειψη που βιώνουν πολλά παιδιά. Την ώρα του τραύματος, το άτομο κατακλύζεται από συναισθήματα πανικού, και χάνει την αίσθηση του ελέγχου και της ασφάλειας. Οι τραυματικές εμπειρίες αφήνουν μέσα μας το αποτύπωμά τους και το κουβαλάμε στην καθημερινότητά μας. Ο κάθε άνθρωπος θα βιώσει μία τραυματική εμπειρία διαφορετικά. Μία εμπειρία μπορεί να θεωρηθεί “τραυματική” από έναν άνθρωπο και από κάποιον άλλον όχι, η τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό. Επομένως, στον έναν άνθρωπο μπορεί να αποτυπωθεί αυτή η εμπειρία μέσα του, δημιουργώντας του δυσφορία και μόνο στην σκέψη και την ανάμνηση, και σε κάποιον άλλον να μην αποτυπωθεί τόσο έντονα.
Οι εμπειρίες αυτές που έχουν παρατηρηθεί ότι αποτυπώνονται μέσα μας σαν πληγές, έχουν να κάνουν με σεξουαλική, συναισθηματική ή/και σωματική κακοποίηση, απώλεια αγαπημένου ανθρώπου, κατάχρηση ουσιών από συγγενή ή κοντινό πρόσωπο, σωματική ή συναισθηματική ασθένεια, παραμέληση/ εγκατάλειψη από γονείς ή φροντιστές. Μία άλλη σημαντική παράμετρος έχει να κάνει με το πότε βίωσε ο άνθρωπος την τραυματική εμπειρία. Είναι πλέον γνωστό, ότι όσο πιο νωρίς, τόσο πιο πολλά και έντονα τα κατάλοιπα που θα μείνουν μέσα μας. Παρ’όλα αυτά όμως, βλέπουμε και βετεράνους οι οποίοι βασανίζονται και ταλαιπωρούνται, από τα ίδια συμπτώματα, λόγω του τραύματος που τους έχει προκαλέσει η θητεία τους και ας είναι ενήλικες.
Το τραυματικό στρες δεν σε αφήνει να νιώσεις ασφάλεια μέσα στο ίδιο σου το σώμα, και οι επιπτώσεις είναι καταλυτικές για την καθημερινότητά μας. Πολλές φορές δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε παραγωγικά επειδή μας καταβάλλει ένα συναίσθημα πανικού και άγχους τα οποία είναι δύσκολα διαχειρίσημα. Νιώθουμε ότι είναι έξω από τον έλεγχό μας. Είναι σημαντικό λοιπόν να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό, ώστε να μειώσουμε την ένταση και τα κατάλοιπα του τραύματος για να μπορέσουμε να νιώσουμε ασφάλεια και σιγουριά και εμπιστοσύνη στους εαυτούς μας.
