Η σχέση του ανδρόγυνου και η γονική φιγούρα από την παιδική ηλικία

Η σχέση του ανδρόγυνου και η γονική φιγούρα από την παιδική ηλικία

Καθώς πλησιάζει προς το γάμο μια νεαρή γυναίκα, περιμένει ότι θα βρει σ’ αυτήν τη σχέση την ίδια οικειότητα που έχει βιώσει με τη μητέρα της, τις αδελφές της, τις φίλες της. Όπως κι ο μελλοντικός σύζυγος της, μπορεί κι αυτή να έχει σημαντικές ελλείψεις ως προς την πατρική υποστήριξη. Ελπίζει, με ασύνειδο τρόπο, ότι θα βρει στο σύζυγός της μερικά από τα στοιχεία που δεν πήρε απ’ τον πατέρα της: κέφι, φροντίδα, δύναμη, ευαισθησία, προσοχή.

Ο μελλοντικός σύζυγός της έχει μεγαλώσει φοβούμενος τη δύναμη της συναισθηματικότητας εκ μέρους της μητέρας του. Εξαιτίας των καβγάδων που είχε μ’ αυτήν, φοβάται την εξάρτηση μιας νέας γυναίκας, τη σεξουαλικότητά της, το θυμό της, την απόρριψή της. Όταν λοιπόν, παντρευτούν και τον πλησιάσει η ανυπόμονη σύζυγος του που αναζητάει οικειότητα, είναι πιθανόν αυτός να αποτραβηχτεί. «Να είσαι κοντά μου!» εκλιπαρεί η σύζυγός του. «Με τρομάζουν οι ανάγκες σου! » θα πει αυτός, διαπιστώνοντας τον πανικό του.

Αυτή η υποχώρηση του άντρα είναι ακόμη πιο πιθανή, αν ο ίδιος δεν έχει γνωρίσει ικανοποιητική πατρική φροντίδα. Νιώθει την ανάγκη της συζύγου του να πάρει απ’ αυτόν κάτι που εκείνος δεν το έχει πάρει απ’ τον δικό του πατέρα. Γι’ άλλη μια φορά, υπεράνω αμφοτέρων, ορθώνεται η συναισθηματική απουσία του πατέρα, «Να με βοηθάς», φωνάζει η σύζυγος του. «Δεν ξέρω πως να το κάνω αυτό για μια γυναίκα», θα μπορούσε να πει εκείνος, αν γνώριζε την πραγματική αιτία του άγχους του. «Ο πατέρας μου δεν το έκανε ούτε για τη μητέρα μου, ούτε για μένα».

Η νεαρή γυναίκα, αφού απογοητευτεί πολλές φορές από την προσπάθεια της να ικανοποιήσει τις ανάγκες της μέσω του γάμους της, το πιθανότερο είναι πως θα κάνει ό,τι ακριβώς έκανε και η μητέρα της: αρχίζει να πιστεύει πως η μόνη της δυνατότητα για πραγματική επαφή βρίσκεται στην προσφορά της σ’ ένα παιδί.  Έτσι, κάνει παιδί, κι όταν στρέφεται σ’ αυτό για να βρει υποστήριξη και οικειότητα ξαναρχίζει εξαρχής ο ίδιος κύκλος. Στη στροφή της γυναίκας στη μητρότητα, ως λύση για τα προβλήματά της, αποδίδει η Τσόντοροου «την αναπαραγωγή της μητρικής φροντίδας